Kardeş Kıskançlığı

Çocuklar sıklıkla bir kardeşleri olmasını isterler ancak kardeşleri dünyaya geldikten sonra onları bir rakip olarak görmeye başlayabilirler. Kardeş kıskançlığı; kardeşler arasında yaşanan rekabete dayalı ilişki ve bunun sonuncunda çocukların yaşadıkları ve hissettikleri olarak tanımlanabilir.

Genellikle bu rekabet her çocuğun ebeveyninin ilgi ve dikkatinin tek sahibi olmak istemesinden kaynaklanır. Ancak, en dikkatli ve bilinçli ailelerde bile, bir dereceye kadar kardeş kıskançlığını görebilmek mümkündür.

 

Bunun sebebi, çocukların ailelerinden ilgi görmenin yanı sıra dünyada var olduklarını göstermek ve hissetmek için doğal olarak kardeşleriyle rekabet haline girmeleridir.

Kardeş kıskançlığına ne sebep olur?

  • Aslında her çocuk bir birey olarak var olduğunu göstermek için rekabet yarışına girebilir. Çocuklar kendi yeteneklerini, ilgi alanlarını keşfetmeye çalışırken kardeşlerinden farklı olduğunu özellikle vurgulamak isteyebilir.
  • Çocuklar kardeşleriyle eşit oranda ilgi, disiplin ve sorumluluk almadıklarını düşünüyor olabilir.
  • Çocuklar yeni bir kardeşin dünyaya gelmesiyle ebeveynleriyle olan ilişkilerini tehdit altında hissedebilir.
  • Çocuklar ilgi alabilmek için nasıl daha olumlu bir yol bulabileceklerini ya da kardeşleriyle keyifli bir oyun aktivitesi başalatabilme yolunu bulamadığı için kavga ederek iletişim kuruyor olabilir.
  • Ailelerin beraber paylaştıkları keyifli ve düzenli bir zamanın (örn:yemek saati) olmayışı çocukların anlaşmazlık içine girme ihtimalini arttırabilir.
  • Ebeveynlerin hayatındaki stres verici olayların çocuklara yeteri kadar zaman ve ilgi vermelerini engellediği durumlarda kardeş kıskançlığının arttığı görülebilir.
  • Çocukların kendi hayatlarında yaşadığı stres ve kaygı verici durumlar onların tahammül güçlerini azaltarak daha çok tartışma içine girmelerine yol açabilir.

Kardeş kıskançlığıyla başetmek konusunda ebeveynlere öneriler:

  • Karşılaştırma yapmaktan kaçının.

Her çocuk kendisinin farklı ve özel olduğunu hissetmek ister ve bu sebeple bir başkası üzerinden değerlendirilmeye direnç gösterebilir. Karşılaştırma yapmak yerine ailedeki her çocuğun kendi hedefleri ve sadece kendisine yönelik beklentileri olması önemlidir.

  • Eşit zaman ayırın.


Çocukların arasındaki anlaşmazlıkların en temeli ebeveynlerin ilgi ve zamanını paylaşamamaktan ileri gelir. Bu nedenle her çocuğunuza eşit olarak birebir zaman ayırmaya çalışın. Bu özel zamanlarda çocuğunuzun istediği bir şeyi yaparak keyifli vakit geçirmeye özen gösterin.

  • Çocuğunuzun duygularını kabul edin.

Çocuklarınız birbirlerine kızdığında bu öfkeyi yok saymak yerine kabul edin ve onlarla duyguları hakkında konuşun. Sanıldığının aksine öfke her zaman bastırılması ve ortadan kaldırılması gereken bir duygu olmayabilir, aksine çocuklarınıza bu öfkeyi kabul etmelerini ve nasıl başa çıkabileceklerini öğretin.

  • Kardeş kavgalarıyla ilgili olarak sınır koyun.

Önceden çocuklarınızın hepsiyle konuşarak belirli bir gürültü ve davranış sınırı belirleyin. Bu sınırın aşıldığını düşündüğünüz noktalarda çocukları ayırın ve 15-30 dk birbirinden farklı odalarda düşünmelerini isteyin. Bir zaman sonra ayrı odalara gitmek yerine sorunlarını yüzyüze konuşmayı tercih edeceklerdir.

  • Kardeş kıskançlığını engelleyebilecek bazı kurallar belirleyin.

 

Bu kurallara örnekler;

 

1.Herhangi bir kavga esnasında birbirlerini incitmeye(örn: itmek, vurmak, saç çekmek) izinleri olmayacak.
2.Bağırmak, isim takmak ve alay etmek izinleri olmayacak.
3.Eğer çocuklar bir oyuncak için kavga ediyorlarsa oyuncak alınıp bir süre boş bir odada bekleyecek.
4.Arabada kavga olmayacak, eğer olursa sessizlik sağlanana kadar araba bir köşeye çekilip beklenecek.
5.Eğer arabada önde kim oturacak, hikaye zamanında ilk kime okunacak gibi sorunlar yaşanıyorsa, her çocuğun ilk kez istediğini yapacağı belirli günler belirlenecek.
6.Eğer ödünç alma/verme konusunda bir problem varsa ödünç alan kişi karşılığında kendi sevdiği bir eşyayı bırakacak, ödünç aldığı şeyi iade ettiğinde geri alabilecek.

 

 

 

 

 

 

KAYNAKLAR

Kids Health Association

University of Michigan Health System

Child Development Institute

Health and Parenting Center

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.